احمد بن محمد ميبدى

362

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

فرعون آن حال ديدند فرار كردند و به امر فرعون كشته شدند ! سوره 40 آيه 44 44 - فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ . آيه . مقام مؤمن آل فرعون اين است كه كار خود را به خداوند واگذار كرد و معنى تفويض كار به خداوند در سه چيز است : در دين ، در قسمت ، در حساب خلق ، تفويض در دين آنست كه با ساخت خدا نياميزى و چنان كه ساختهء او است بسازى ، تفويض در قسمت آنست كه به بهانهء دعا ، با حكم و فرمان او معارضه نكنى ، و تفويض در حساب خلق آنست كه اگر از آنان بديئى بينى آن را شقاوت نشمرى و بترسى ! و اگر ايشان را بر نيكئى ديدى آن را سعادت نشمرى و اميدوار شوى و بر ظاهر كس فروآئى و بصدق ايشان را مطالبت نكنى ! يكى از صحابه مىگويد : از پيغمبر خدا شنيدم كه فرمود : در بنى اسرائيل دو كس بودند يكى مجتهد و زاهد و ديگرى مذنب و گناهكار ! مجتهد همواره او را سرزنش مىكرد و مىگفت : ترك اين كارها كن ! مذنب مىگفت : من خود دانم و خداى خود ! تو را با من چه كار است ؟ يك روز كه گناهى بزرگ از او سر زد مجتهد به او گفت : گناه را بس كن ، مذنب گفت : مگر تو بر من مبعوث از طرف خدائى كه چنين امر و نهى مىكنى ؟ بدانكه خدا تو را نيامرزد و به بهشت نخواهى رفت ! سپس خداوند فرشتهء مرگ را فرستاد و آنها را قبض روح كرد و گناهكار را داخل بهشت و مجتهد زاهد را وارد دوزخ كردند ! ! سوره 40 آيه 56 56 - إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ . آيه . گفته‌اند اين مجادلان داعيان بدعتند و منكران صفات حق ، كه كتاب و سنت را سست ديدند و راى و قياس محكم داشتند و مقصود ايشان آنست كه كتاب و سنّت بازپس دارند و معقول فراپيش گيرند ! اين آرزوى بزرگ كه در دل دارند هرگز به اين آرزوى خويش نخواهند رسيد . و در هر عصرى قومى فرا ديد آمدند كه صفات حقّ را منكر و دين قديم را بگذاشتند ! تفسير لفظى [ آيات 60 الى 85 ] 60 - وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ . خداوند شما را گفت : مرا بخوانيد و فريادرسى از من جوئيد تا من دعاى شما را اجابت كنم ، كسانى كه از پرستش من گردن‌كشى مىكنند ، در آتش دوزخ خوار و بيچاره روند ! 61 - اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ . خدا است كه شب را آفريد تا در آن آرام گيريد و روز روشن آفريد تا در آن ببينيد و كار كنيد ، كه خداوند بر مردمان صاحب فضل و رحمت است ليكن بيشتر مردم سپاس نمىگزارند ! 62 - ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ . آن است خداى پروردگار شما ، كه آفرينندهء هر چيز است ، و جز او خدائى نيست ، پس شما را چگونه از حق رو برمىگردانند ؟ 63 - كَذلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ . همچنان كسانى را كه پيغامهاى خدا را منكر بودند ، و از پذيرفتن آن باز مىنشستند از راه راست برمىگرداندند ! 64 - اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً وَ السَّماءَ بِناءً وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ . خداست كه زمين را آرامگاه